یک نمایش مدرسه ای یا یک آتراکسیون در یکی از بهترین سالن های کشور


یادداشتی بر نمایش ” مونس ” به کارگردانی مهرداد کوروش نیا

نقد نمایش مونس مهرداد کوروش نیا

بسیاری بر این گمانند که فاصله انواع تئاتر مدرن و فاخر با انوع آتراکسیون و نمایش های کوچه ، بازاری و چه و چه بسیار زیاد است و تشخیص این دو از هم سهل . اما آنچه بر من مسلم است این است که در حقیقت فاصله این دو اغلب تار مویی است ظریف که سخت به چشم می آید .

” مونس” از آن دسته نمایش هایی بود که برای بسیاری تشخیص مدرن بودن یا به قولی لاله زاری بودنش سخت بود و البته همواره قضاوت با مخاطب است و اینکه هدف نویسنده و کارگردان چه گونه از تئاتر بوده در مقابل دریافت تماشاچی کمترین اهمیت را دارد .

” مونس ” یک نمایشنامه کلیشه ای دارد با پرسوناژهایی که حتی در متن نیز فرصت تبدیل شدن به شخصیت را پیدا نکرده اند و روی صحنه نیز توسط بازیگران در همان حد تیپ باقی مانده اند . نمایشنامه تک خطی است ، فــراز و فــرود و گــره ندارد و گــرهی هم اگر در کار باشد ، به راحتی باز می شوند و قابل تشخیص هستند و خرده پی رنگ ها نیز نصفه و نیمه هستند و نا کارآمد .

اجرای صحنه ای این نمایشنامه نیز کمکی به رفع معایب آن نکرده است .

انتخاب بازیگران تیپیکال است و مبتنی است بر همان کلیشه های رایج .

طراحی صحنه و لباس پر است از اشتباه و خسته کننده . روی صحنه یک حوض قرار دارد که بیرون و داخل حوض معلوم نیست . حوض حتی اگر از آب خالی هم باشد ، باز هم جای گیری آن روی صحنه و نیز جای گیری بازیگران نسبت به آن اشتباه است و در واقع اگر رنگ آبی فیروزه ای نبود و اگر در برخی دیالوگ ها اشاره نمی شد ، کمتر کسی متوجه می شد که روی صحنه حوضی وجود دارد .

طراحی لباس و گریم نیز اگــزجره و کلیشه ای است . دامن ها و کفش هایی که یادآور فیلم فارسی ها و تئاتر های لاله زاری هستند و گریم های کلیشه ای و خارج از اندازه که بیشتر از اینکه معرف پرسوناژها باشد ، رنگ و لعابی است برای گول زدن مخاطب . بماند که استفاده بازیگران از همین لباس ها و آکسسوار ناقص و گاها اشتباه است مانند وقتی که همه با کفش وارد اتاق های مونس می شوند ، حتی خود مونس .

دیگر اینکه ” مونس ” پر است از شوخی ها و دیالوگ ها و اکت های زننده و اروتیک ، اهانت به عقاید و قومیت های مختلف و حتی اهانت به زن و شخصیتش . ” مونس ” حتی نسبت به جنگ و مقوله دفاع نیز نگاهی زننده و اهانت آمیز دارد . در واقع نگاه ضد جنگ صاحب اثر ، نتیجه اش شده است اهانت به هر مقوله مقدسی . گرچه ساختن یک اثر ضد جنگ ، خود هنر است و توانایی می خواهد که برخی از عهده آن هم بر نمی آیند . در حالی که با رجوع به تئاترهایی که در لــهستان و فــرانسه و آلــمان اجرا می شوند و اگر امکان دیدن آنها را ندارند با خواندن راجع به این تئاترها می توانند برای ساخت یک اثر ضد جنگ بسیار بیاموزند و حتی اگر این امکان را هم ندارند ، دیدن چند فیلم هالیودی کفایت می کند . البته پیشنهاد بهتری نیز دارم : خواندن کتاب ” دا ”  خاطــرات سیده زهرا حسینی که البته اگر به نظر دوستان طولانی است و خواندنش سخت و یا فکر می کنند که فهم و درک آنان از داریوش مهرجویی و تهمینه میلانی و … بیشتر است ، خواندن کتاب” هیچ کس سرباز به دنیا نمی آید ” نوشته رسول ملاقلی پور را پیشنهاد می کنم که هم کوتاه است و هم برای ضدجنگ نوشتن و ساختن ، برایشان مشق خوبی است .

” مونس ” به قول دوستی بیشتر از یک نمایش حرفه ای و حتی یک آتراکــسیون ، شــبیه است به نمایش هایی که در دوران مدرسه اجرا می کردیم : بی سر و ته ، اگــزجره و لوس با این تفاوت که مبتنی است بر شوخی های جنسی و سیاسی .

المیرا نداف – نویسنده میهمان

۱۸ نظر ثبت شده است .

  1. ممنونم بابت مطالب مفیدی که قرار میدید!

  2. فری کثیف گفت:

    Perfect
    gharar ham khobe bebinid

  3. لاله گفت:

    مشکل منم اینه که چرا این کار باید اجازه اجرا تو حافظ بگیره در حالیکه ما خودمون و می کشیم و روزها واسه کار زحمت می کشیم و تمرین می کنیم. ولی هنوز تو نوبتیم

  4. امیر حسین گفت:

    بابا آخه همه بایگرا شخصیت منفی بودن ? خیلییی باحال بود

  5. Jjiii گفت:

    Mehrdad Jan kheili ha arzeshe honare toro nemifahman
    Weleshun kon

  6. کامران صفری گفت:

    راستش و بخوای منم نفهمیدم چی شد

  7. pendar گفت:

    Elham shaabani kheeeiiliii khubi bud bud ?????????

  8. javad گفت:

    Ba tamame ehterm
    Vali aslan harfetun ro ghabul nadaram
    Chon forme in namayesh komedi bud vaa bayad inghadr ma ro mikhandund

  9. نغمه م گفت:

    سلام
    خسته نباشین
    همش استرس داشتم من نفهمیدم این کار و یا واقعا کار خوب نبوده ؟
    مرسی از روشن گریتون
    ممنون متشکرم

  10. فلاح 1363 گفت:

    برنامه ریزی می کنی که بری آخر هفته یک تئاتر ببینی
    و تو جو روشن فکری قرار بگیری
    بعد یک کار تو سالن حافظ به نظرم یکی از بهترین سالن هاست.م و هزینه بلیت خودم و دوستام و پرداخت می کنم و از تیوال بلیت می خرم
    ولی همه برنامه ریزی هام بهم می ریزه و یک کار فوق فوق ضعیف و به قول شما تئاتر مدرسه ای می بینم .
    و گوشم و می کشم که دیگه تئاتر نبینم و جو روشن فکری برم نداره چون وقتی کاری توی حافظ این طور باشه چه برسه به سالن های خصوصی دیگه .
    مرسی از نقدتون لاقل دلم آروم گرفت .

  11. 007 گفت:

    Mozaaakhraf bud
    Bimazze
    No nor

  12. yalda.m گفت:

    Salam
    Man az korosh niya kare khub ham didam Chera intor bud inkar nemidonam

  13. سهیل میری گفت:

    عزیزم این شوخی جنسی هاش خداییش جاش تو تئاتر نبود و شان تئاتر و زیر سوال برد

  14. Tiina گفت:

    Khanoom shoma che entezari az taatr dari mishe bedunam ?
    Nemidoonam Chera ba khandidane adama moshkel darid????

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *