نمایش “مرگ تصادفی یک آنارشیست” نوشته داریو فو و به کارگردانی بهنام خندان ، یکی از نمایش هایی که در بخش به علاوه فجر سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر در تماشاخانه دیوار چهارم به روی صحنه رفت . به همین بهانه خبرنگار تئاتر فستیوال گفت و گویی با بهنام خندان داشته است که می توانید آن را در ادامه بخوانید :
چه شد که به سراغ داریو فو و “مرگ تصادفی یک آنارشیست” برای اجرا رفتید ؟
حال و هواي متن ، جنبه هاي سياسي و حرف هايي كه براي گفتن داشت ، سختي متن و سختي شيوه اجرايي اش باعث شد ، براي اجرايي شدن این متن ترغيب بشوم .
با توجه به اینکه شما روی نمایشنامه داریو فو ، دراماتورژی انجام داده اید و تغییراتی در آن صورت گرفته است ، پروسه ای که این نمایشنامه را انتخاب کردید تا اکنون که به روی صحنه رفته است ، چگونه طی شد ؟
طولاني بودن متن در ابتدا كمي اذيت كننده بود . متن به خودي خود ، حدود ٢ ساعت است و با توجه به شرايط موجود ، نياز بود زمان را كم كنيم . مجبور بوديم آنقدر متن و بالا و پايين كنيم که آسيب جدي به متن وارد نشود .
به نظر شما اجرای این نمایش در شرایط کنونی جامعه چه کارکردی می تواند داشته باشد ؟
ما سعي كرديم حرفهایمان را در قالب يک كارگر ساده ، يا يك شخصي كه همه فكر مي كنند رواني است ، بزنيم … نظام سرمايه داري و عدم توجه به قشر كارگر جامعه و عدم مسوليت پذيري بعضي ارگان ها كه در متن يك اداره پليس است ، مهم ترين نكته نمایش بود .
چه شد که تصمیم گرفتید این نمایش را براساس متد برشت اجرا کنید ؟ به نظرتان از این طریق توانستید به مخاطب نزدیک تر شوید و اثر بیشتری روی او داشته باشید ؟
طبيعتا ما را با تماشاگر نزديك و تماشاگر عزيز را همسو با ما مي كرد . فاصله گذاري هاي كمي در متن بود ولي اين فضا را به ما مي داد تا بتوانيم بيشتر و بيشترش كنيم و تماشاگر را بيشتر به فكر فرو ببريم .
با توجه به اینکه نمایش شما در بخش به علاوه فجر جشنواره اجرا شد ، وجود این بخش را در جشنواره چگونه ارزیابی می کنید ؟ به نظرتان چه نکات مثبت و منفی ای دارد ؟
از حضور در اين بخش حقيقتا حس خاصي ندارم … توجهات صرفا جهت اينكه اسم نمایش در بخش جانبي جشنواره هم بود ، جذاب نبود … توقع خاصي هم نداشتيم ولي …
