شهاب امرایی امسال با نمایش “افسانه امیل و ممیل” از شهر درود در سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر حضور دارد و این تئاتر را در تماشاخانه ایرانشهر اجرا کرده است . به همین بهانه خبرنگارتئاتر فستیوال ، گفت وگویی با این کارگردان داشته که می توانید در ادامه بخوانید :
نازنین محب اهری – تئاتر فستیوال : شهاب امرایی نمایش “افسانه امیل و ممیل” را گرته برداري از روايت هاي شفاهي قوم لر لرستان معرفی کرد و گفت : اين روايت مدت ها است که منسوخ شده و يا به فراموشي سپرده شده بود اما اين روايت شفاهي خاصيت گاه شماري هم دارد و معمولا در فصل زمستان به ويژه در شب يلدا از طريق پيرمردها و پيرزن ها سينه به سينه براي كوچكترها تا به امروز منتقل شده است . اما به دليل زندگي معاصر ما و ورود مدرنيته ، اکثرا بسیار کم شاهد چنین اتفاقاتی هستیم . اين روايت به دلیل وجود ويژگي هاي دراماتيك ، نظر من را جلب كرد . همچنین در كنار آن يك روايت که در دنیای امروزي ما اتفاق می افتد را به صورت موازی در کنار “افسانه امیل و ممیل ” قرار دادم که بسيار برای تماشاگر ملموس است . این دو روایت ، روایتی جدا هستند که به لحاظ معنا بي ارتباط بهم نيستند اما به لحاظ خط سير داستاني دو روايت جدا هستند که كنار یکدیگر قرار گرفته اند و در نهايت نمايش ” افسانه ي اميل و مميل ” را شكل داده اند .
این کارگردان با اشاره به اینکه امسال اولین بار است که به عنوان نویسنده و کارگردان در جشنواره حضور دارد ، گفت : در دوره های پیشین جشنواره در بخش موسيقي نمايش و عوامل اجرایی حضور داشتم .
امرایی در پاسخ به این سوال که آیا ” افسانه امیل و ممیل ” از نظر سطح كيفی با دیگر آثار جشنواره برابری می کند ، گفت : معمولا ترجيح مي دهم در مورد كار خودم اظهار نظر نكنم و اين را به تماشاگران نمایش بسپارم . اما خدا را شكر از اجرا راضي بودم . بچه های گروه تمام توان خود را به كار گرفتند . با وجود اینکه گروه این نمایش از شهرستانی هستند كه كوچكترين تسهيلاتي را برای تئاتر و یا حتي يك سالن يا پلاتو برای تئاتر ندارند . این گروه تجربه اجرا با نور و اجرا بر روی استيجی به اين شكل را نداشتند و اجرای عمومی آنها در یک محيط كاملا غير تئاتری که بيشتر شبيه نمايش های محيطي ، صورت گرفته بود . اما با اين وجود گروه پتانسيل زیادی داشت و به نظر من كارشان را خوب انجام دادند و خوشبختانه من بازخوردی كه از مخاطبم ديدم ، بسیار خوب بود و سالن اجرا برای من بازتاب خيلي خوبي داشت .
این کارگردان در پاسخ به این سوال که چه ويژگی هایی در “افسانه امیل و ممیل” وجود دارد ، که آنرا از دیگر آثاری که در جشنواره حضور ندارند ، متمایز می کند . گفت : طرح و ايده ای كه من به سراغش رفتم و همچنین آداپتاسيونی كه ما براي اين طرح با فضاي امروزي و زندگي روزمره انجام داديم ، يك فضايي را براي مخاطب ما شكل داد كه مخاطب با آن خيلي بيگانه نيست و برایش قابل درك است وبا آن حركت مي كند و دوست دارد . در قسمت هایی به خودش تلنگر ميزند و دچار چالش ميشود . سعی کردم در این نمایش به اصول زيباشناسانه توجه کنم و از لحاظ كارگردانی با نشانه سازی خوب جلو روم و اضافات را حذف كنم ، تا در نهايت آن محصول هنري كه توليد كرده ام ، براي تماشاگر با هر سليقه و بينشی خوشايند باشد و من فكر مي كنم اين نمايش توانسته باشد به این هدف برسد .
این کارگردان تئاتر در خصوص برگزاری سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر گفت : از جناب آقاي نادر برهاني مرند ؛ دبير محترم جشنواره تشکر می کنم ، چون امسال جشنواره فجر با بخش هايي كه به آن اضافه شده و شاهدش بوديم ، جشنواره ای كاربردی تر بود. فراخوان بسيار خوبی طراحي شد و نسبت به سال های گذشته كاملا علمي و كارشناسي شده بود . اما من همچنان در خصوص گروه های شهرستان گلايه مند هستم زیرا با وجود اینكه بازوان تئاتر كشور ، تئاتر شهرستان است و ما نبايد از آن بگذريم و چشم پوشي كنيم ، ولی متاسفانه براي گروه های شهرستان باز هم امسال آنچه باید ، انجام نشد . يعني ما بسیار اميدوار بوديم كه وقتی به جشنواره فجربیایيم بزرگترين اتفاق هنری كه در طول سال منتظرش بودیم ، رخ می دهد و می توانیم تعامل بيشتري برقرار كنيم ، كارهاي بيشتری ببينيم و در يك سري از كارگاه هاي آموزشي شركت كنيم . اما متاسفانه هر گروه شهرستانی در تهران تنها سه روز امکان اسكان داشتند . از اين سه روز ، يك روز که اجراي خود گروه است و فرصت ندارند که بقيه آثار جشنواره را ببينند و از روز قبل هم كه درگير اجرایشان هستند و در نهايت تنها چند نفر از بچه هاي گروه شاید بتوانند يك یا دو نمايش از جشنواره را ببينند. من فكر مي كنم اين سهم بچه های شهرستان از جشنواره فجر نيست ! علی الخصوص مقوله آموزش ، که خواسته تمامی گروه من بود . وقتی يكی از اعضای گروه از من پرسید ، جشنواره فجر فقط همين بود؟! من جوابی نداشتم که به او بدهم . باید برای گروه های شهرستان وقت بیشتری گذاشته شود و آن ها بيشتر ديده شوند و بيشتر مشاركت داشته باشند همچنین لازم است كارشناسی بيشتری شود وتصميمات بهتری برای گروه ها گرفته شود .
او در پایان اضافه کرد : اميدوار هستم كه تئاتر از پاتوق فرهنگي خود تبديل به ويترين شود و محصولي براي مخاطب عام داشته باشد و اين اتفاق براي شهرستان ها هم بیافتد و بعضا از واژه شهرستان تعبير بدی مي شود . معمولا همه فكر می كنند ، گروه های شهرستاني ، غير حرفه ای یا مبتدی هستند . در صورتي كه افرادی برای آن زحمت می کشند که اكادميك هستند ولی به صرف منطقه جغرافيایی كه در آن زندگي مي كنند ، متاسفانه از خيلي مسائل محروم هستند . اميدوارم اين موفقيت نصيب گروه های شهرستانی شود تا بتوانند نمايش های خود را در مركز با خيل جمعيت و مخاطب اجرا بروند و خود را به مخاطب نشان دهند .
