نمایش « اکوان دیو » به نویسندگی و کارگردانی عباس عبداالله زاده ، قصه ی بیژن و منیژه را از شاهنامه روایت می کند . احمد داوودی در کنار سروش طاهری ، مانلی حسین پور ، فرشاد مجرب ، مصطفی زندی و … در این نمایش بازی می کند . به همین بهانه خبرنگار تئاتر فستیوال ، گفت و گویی با بازیگر این نمایش انجام داده است که می توانید در ادامه بخوانید :
در نمایش « اکوان دیو » پرسوناژ « بیژن » را ایفا کرده اید . بیژن در این نمایش بسیار امروزی و برای مخاطب امروز ، آشنا است . درباره ویژگی های این نقش توضیح دهید .
بيژن از نوادگان گودرز و رستم بوده و يكى از قهرمانان شاهنامه است و شخصيتی با ويژگى هايى مثل جنگجويى ، قهرمانى ، پهلوانى ، نبوغ ، ماجراجو و سركش دارد . جذابيت بيژن براى من در اين نكته جلوه پيدا مي كند كه با تمام اين ويژگى ها عاشق مي شود ، مردى پهلوان كه عاشق مى شود ، و این مى تواند يكى از چالش هاى مورد توجه نقش باشد .
در نمايش « اكوان ديو » ، بيژن گاهى طنازى هم مى كند كه شاید با ساختارهاى ذهنى ما در مورد بيژن متضاد باشد كه يكى ديگر از چالش هاى نقش است . بيژنِ « اكوان ديو » علاوه بر طنازى و تمام صفات گفته شده ، بايد با بدن خود آشنا باشد كه بتواند حق مطلب را در صحنه هاى جنگ و صحنه هاى عاشقانه ادا كند ، هماهنگى بدن و بيان كه يكى از كارهاى سهل و ممتنع است از ديگر ويژگى هاى اين نقش مي باشد . تمامى ويژگى هايى كه اشاره شد در فضاى مدرن و فانتزى اين نمايش بايد جاى خود را پيدا كند كه اميدوارم در اين مسير موفق بوده باشم .
پیش از بازی در این نمایش ، با آقای عبدالله زاده همکاری هایی داشته اید . در رابطه با تجربه کار کردن با این کارگردان و شیوه کاری او بگویید .
عباس عبدالله زاده ، نويسنده و كارگردان توانايى است كه من افتخار آشنايى با ايشان را از سال ٩٤ دارم . همكارى با آقاى عبدالله زاده همواره براى من دلچسب بود . به دليل اينكه از لحاظ سبك و سياق كارهاى متفاوتى انجام مى دهند . نقش هاى متفاوت و سخت از طرف عبدالله زاده به من پيشنهاد شده كه بسيار براى من با ارزش بوده است . جدا از اينكه از نظر من ، نويسنده و كارگردان خلاق و چيره دستى هستند ، مهارت انتخاب نقش ايشان قابل توجه است . اين موضوع كه كارگردان بازيگر را مناسب نقش انتخاب كند در اين دوره كمتر ديده مى شود . هميشه از همكارى با او لذت بردم .
به نظرتان علی رغم قصه های زیادی که در ادبیات ما وجود دارد ، چرا کمتر در تئاتر از آن ها استفاده می شود ؟ مشکل کجا است ؟
ما خوشبختانه از ادبيات غنى و تكميلى بهره مند هستيم كه در طول عمر تئاترمان بسيار از اين موهبت استفاده كرده ايم . معتقدم كه اقتضاى زمانه است كه ما كمتر از ادبيات مان استفاده ميكنيم و بيشتر به سمت سطحى شدن مى رويم . به دليل فشارهاى زمانه مى خواهيم كه كمتر فكر كنيم ، به همين دليل از ادبيات دور مى شويم چرا كه ادبيات غنىِ ما باعث مى شود كه تفكر كنيم و حتى به مسائل روزمره و زندگى با ديد عميق ترى توجه كنيم كه در اين دوره ى زمانى عموماً مورد بى توجهى قرار ميگيرد . معتقدم كه ما به عنوان هنرمند وظيفه داريم راه نويى براى ارائه ادبيات مان پيدا كنيم و درب اين گنجينه را به نرمى و از راه درست به روى مردم و تئاترمان باز كنيم
آیا از اجرا و بازخوردهای آن تا به حال راضی بودید ؟
« اکوان دیو » عموماً بازخوردهاى خوب و مثبتى گرفته است كه بخشى از بازخوردهاى خوب را مديون فضاى فانتزى و مدرن نمايش مي باشد ، حتما انتقادهايى هم وجود داشته كه به نظر من هيچ كارى بدون انتقاد و منتقد ، زنده و پويا نيست .
صحبت پایانی اگر دارید بفرمایید .
در صحبت پايانى لازم مي دانم كه از تمام گروه « اکوان دیو » تشكر كنم كه همكارى با اين گروه بسيار لذت بخش بود و تشكر ويژه از عباس عبدالله زاده كه چندمين كار متوالى را براى من لذت بخش تر كردند .
