مهدی ارجمند در گفت و گو با تئاترفستیوال :

اتفاقات نمایشنامه های داریو فو غیر منتظره است .


چندی پیش نمایشنامه ی “مرده فروشی ” اثر داریو فو به کارگردانی مهدی ارجمند در تماشاخانه درآمد خوانش شد . به این بهانه خبرنگار تئاتر فستیوال گفت و گویی با کارگردان این نمایشنامه خوانی انجام داده است که در ادامه می توانید بخوانید :

%d9%85%d9%87%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%b1%d8%ac%d9%85%d9%86%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%af%d9%87-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4%db%8c

مهدی ارجمند درباره ی دلیل انتخاب نمایش نامه ی “مرده فروشی” به نویسندگی داریو فو گفت : ” من زمانی به متن های داریوفو علاقه مند شدم که استاد میکاییل شهرستانی “مرگ تصادفی آنارشیست” را به کارگردانی مصطفی عبداللهی روی صحنه بازی کردند . سبک کارهای داریوفو برای من خیلی جالب بود و همیشه دوست داشتم نمایشنامه های داریوفو را چه در اجرا چه در نمایشنامه خوانی روی صحنه ببریم که با حمایت های استاد شهرستانی موفق شدیم این کار را به خوانش رساندیم .

وی در رابطه با همراهی میکائیل شهرستانی برای آماده کردن این اجراخوانی گفت : یک ماه پیش تصمیم گرفتیم متنی را با بچه های فارغ التحصیل دوره های بازیگری استاد میکائیل شهرستانی تمرین کنیم و برای اجرا آماده کنیم . متن های بسیاری را خواندیم ولی یکی از کارهای داریوفو به ذهنم رسید و تصمیم گرفتم آن را انجام دهم  . ما خودمان کار می کردیم و یکی دو جلسه استاد به عنوان مشاور بر سر تمرینات ما آمدند و ایرادات ما را گرفتند و به عنوان استاد راهنما ما را کمک کردند و توانستیم کار را به روی صحنه ببریم .

ارجمند با بیان اینکه متن های داریو فو برای تماشاگر غیرمنتظره است ، افزود :  “من کارهای داریوفو را به این جهت دوست دارم که اتفاقهایی که در متن می افتد برای تماشاگر غیرمنتظره است . در اجرای این متن ، تا آخرین لحظات اصلا مشخص نیست که در صحنه چه اتفاقی قرار است بیفتد ، مثلا زمانی که مرد مست وارد می شود و خود را معرفی می کند و می گوید که قاتل اصلی اوست ، برای تماشاچی دور از انتظار است ، به همین خاطر متن آن و اتفاقاتی که بر روی صحنه می افتد ، غیرمنتظره است .

وی در پایان در رابطه با حمایت از جوانان و گروه های تئاتری گفت :  ” تئاتر در کشور ما خیلی نادیده گرفته می شود ، بسیاری از گروه ها زحمت می کشند و کاری را به روی صحنه می برند ، اما حمایت هایی که باید از گروه ها شود صورت نمی گیرد که البته چاره ای هم نیست  و نمی شود انتظار کمک داشت ، در شرایطی که به بزرگان ما کمک نمی شود . البته اینکه تماشاخانه های خصوصی راه اندازی می شود و مسئولین آن ها با فراغ بال از ما استقبال می کنند ، کمک می کند و امکانات در اختیارمان قرار می دهند تا ما بتوانیم کاری را انجام دهیم ، جای امیدواری است . من خواهش می کنم اگر کمک نمی شود حداقل اذیت نکنند . هنر تئاتر ما خیلی مظلوم است . دوست دارم که دوستان به دیدن کار ما بیایند ، ما می خواهیم انتقادات را بپذیریم تا برای کار بعدی مان ایرادها را برطرف کنیم . “

يک نظر ثبت شده است .

  1. غلامرضایی می‌گه:

    درود بر استاد میکاییل شهرستانی و زنده یاد مصطفی عبداللهی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *