تاریخ انتشار : ۸ - بهمن - ۱۳۹۴   بخش : مصاحبه فجر 34 - مصاحبه ها

نمایش “هیولاها” به کارگردانی لارنت فرانی (laurent fraunie) از فرانسه که به ترس های انسان می پردازد یکی از نمایش هایی است که در بخش مسابقه تئاتر بین الملل سی و چهارمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر شرکت کرده است . نمایش “هیولاها” که کاری از گروه لیبل بروت (label brut) است ، پیش از این در فرانسه ویژه گروه سنی کودکان به روی صحنه رفته است . به بهانه ی حضور این نمایش در جشنواره تئاتر فجر خبرنگار تئاتر فستیوال گفت و گویی با فرانی داشته که می توانید در ادامه بخوانید .

تئاتر فستیوال

الناز امیرخانی – تئاتر فستیوال : لارنت فرانی در مورد ایده ی اولیه ی اجرای نمایش هیولاهاگفت : کمپانی ما این روزها روی تم هیولاها کار می کند .   ما سه نمایش برای بزرگسالان کار کردیم و می خواهیم سریال اجراهایمان را با یک اجرا با تم هیولاها برای بچه ها تمام کنیم .

فرانی افزود : فکر می کنم بچه ها دوست دارند که بترسند . همیشه بین ترسیدن و خندیدن آن ها رابطه ای هست . آنچه که  در این نمایش می خواستم بگویم این است که بدترین هیولا در درون ما است ، بخش تاریک درونمان . برای همین است که هیولاهای اول اجرا کاغذی بودند ولی کم کم وارد بدن او شدند و از اعضای بدنش استفاده کردند و در آخر هم می خواست این را بگوید که هیولا در درون خود ما است .

کارگردان نمایش شن و ماسهبا بیان اینکه نمایش هیولاهادر فرانسه فقط برای کودکان اجرا شده است ، گفت : ما یک سری نمایش داریم که فقط برای بچه ها اجرا شده و سری دیگری که هم برای کودکان و هم بزرگسالان اجرا شده است . واکنشی که بچه ها و بزرگسالان نسبت به این اجرا دارند ، جالب است . بچه ها به بزرگترهایشان نگاه می کنند که کجا می ترسند و کجا می خندند یا کجا نمی خندند .

کارگردان نمایش “جهنم” در مورد مسئله ترس که موضوع مورد بحث در نمایش “هیولاها” است ، گفت : می دانید که گاهی اوقات بزرگسال ها برای کنترل بچه ها از ترس استفاده می کنند و همینطور هم بچه ها برای کنترل بزرگترها از ترس خودشان استفاده می کنند و من هم می خواستم از ترس بچه ها استفاده کنم . خیلی نمی خواستم روی صحنه چیزهای دراماتیک و اجتماعی بسازم ، هر چیزی بوده در واقع از درونم آمده و برای همین است که وقتی برای بچه ها کار می سازم قاعدتا از ترس درونی کمک می گیرم .

او در ادامه گفت : هر چه بیشتر عمیق شویم می بینیم ، در دوره ای هستیم که در فرانسه آدم های غریبه ترس دارند ولی از طرف دیگر این خودمان هستیم که ترس داریم . برای همین وقتی کسی را کنار خود می بینیم انگار آدم غریبه ای را دیده ایم اما در واقع از خودمان می ترسیم . اگر بخواهیم در این ماجرا عمیق تر شویم ، انگار این ترس ، ترس تنهایی است به طور مثال وقتی که می خواهیم بخوابیم ، می بینیم تنهاییم و وقتی که خودمان را تنها می بینیم ، این است که ما را می ترساند .  حتی شاید اگر عمیق تر شویم ، ترس از نابودی و مرگ را هم می توانیم در این نمایش بگنجانیم .

بنیانگذار کمپانی بروت کالکتیو در مورد نمایش هایی که امروزه در فرانسه اجرا می شوند ، گفت : جدای از تئاتر کلاسیک و سنتی که همیشه وجود دارد ، امروزه کمپانی هایی هستند که بیشتر جست و جو می کنند و به آن ها نویسنده های پلاتو می گوییم . این کمپانی ها خیلی وابسته به متنی که قبلا نوشته شده ، نیستند در واقع مبتنی بر چیزی اند که در پلاتو توسط نویسنده یا بازیگران خلق می شود ، به همین دلیل به آن ها معاصر می گوییم . حتی ممکن است نویسنده ها معاصر باشند اما متن ، اجرا و همه چیز به صورت معاصر اجرا نشود .

لارنت فرانی در پاسخ به اینکه از نمایش های ایرانی ، اجرایی را دیده یا نه ، گفت : همانطور که می دانید ما برای سه روز ایران هستیم و فرصت نکرده ایم اجرایی را ببینیم . اما آن چیزی که از ایران در فرانسه شنیده ام موزیک ایرانی است.



۲نظر ثبت شده است.

  1. abbas می‌گه:

    veryyyy gooood

  2. تینا می‌گه:

    خیلی نمایش خوبی بود

نظر شما:





نمــا فــستیوال