گزارشی از اجرای محیطی “حضور و غیاب” ، به یاد دانش آموزان مدرسه شجره طیبه میناب
عرفان دهقان-تئاتر فستیوال: اجرای محیطیِ “حضور و غیاب” محصول مشترک خانه سینما، خانه تئاتر و خانه موسیقی در حضور تماشاگران روبرو خانه هنرمندان ایران به نمایش در آمد.
اجرا با صدای دهل آغاز و با پردهبرداری از نیمکتهای روی سکو ادامه مییابد؛ سپس چیدمان نیمکتها و قرار دادن شمع و گل بر روی آنها، فضا را بهتدریج شکل میدهد و یادواره ای را برای دانش آموزان میناب رقم می زند.
“حضور و غیاب” به کلاژی دربارهی مدرسهی میناب میماند؛ کلاژی که همزمان تصویرها و صداهایی از انفجار را پیش چشم و گوش ما میآورد. در این میان، اجرای ویولونیستها را میشنویم، تکگویی دختری را با بازی شیدا خلیق میبینیم، تا اجرای پرویز پرستویی و پیرمردی که در میان جمعیت میگوید: «نوهام را ندیدهاید؟» و همینها باعث میشود احساس کنیم در میناب حاضریم.
این اجرا به سوگواری برای واقعهای معاصر میپردازد که بعدها به بخشی از تاریخ ما بدل میشود. با وجود همهی گسستگیها و نقصها، اجرا،بر روی احساس مخاطب دست میگذارد و در این کار نیز موفق است.
هرچند معنا و هدف اجرا، در نگاه برخی تماشاگران و رهگذران، ممکن است تغییر کند، اما آنچه ما میبینیم، سوگواری برای شهدای دانشآموزی است که فارغ از هر سیاستی ، قرار بود ظهر به خانه بروند، اما …
سوگواری برای شهدای میناب، سوگواریی است برای غایبانی که میان ما نیستند اما در قلب و یاد ما حاضر ایستاده اند.
