تاریخ انتشار : ۲۰ - اردیبهشت - ۱۳۹۵   بخش : اخــبار برگزیده - یادداشت اختصاصی

یادداشتی بر نمایش ” صور فلکی ” به کارگردانی اشکان جنابی

یادداشتی بر نمایش صور فلکی

نیک پین (Nick Peyne) نمایشنامه نویس جوان انگلیسی الاصل است که این روزها “صور فلکی” او به کارگردانی اشکان جنابی در ایران به روی صحنه رفته است .

“صور فلکی” نمایشنامه ای ساده ، اما بهره مند از المان ها و عناصر درام . قصه ساده ای می گوید که ابژه مورد نظر نویسنده در ورای این سوژه نه تنها به مخاطب می رسد بلکه در او اثر نیز می گذارد : اثبات فیزیک کوانتوم ! و کارگردانی ساده و اصولی اشکان جنابی بر این نمایشنامه ساده به خوبی در حفظ ابژه و سوژه مورد نظر نویسنده ، که ظاهرا مورد نظر کارگردان هم بوده اند ، برآمده است .

“صور فلکی” با دکوری ساده و هوشمندانه ، آسمان را تداعی می کند ، جایی در فضا را . ستاره یا سیاره ای که در دوردست می تابد ( چراغ اتاق ) و دو قمر در ابعاد متفاوت ( ۲ پرسوناژ نمایش ) که هر یک در مدار خود بر زمینه آبی این کهکشان در آمد و شد هستند .

آمد و شد در مدارهایی تکراری که قرار گرفتن در هر یک حالتی جدید را خلق می کند . سرنوشتی متفاوت از قبلی و در “صور فلکی” به لطف متنی قوی ، کارگردانی محکم و مطمئن و بازیگرانی کاربلد ، ما این مدارها ، این سرنوشت های گوناگون ، این حالات مکرر اما متفاوت صور فلکی را می بینیم ، آن هم در بستر یک قصه رمانتیکِ منطبق بر فرم .

شاید بد نبــود ما بازیگــران را نمــی دیدیم بلــکه آن ها در زمــینه ای سیاه حــرکت می کردند و دیالوگ می گفتند و فقط چراغی ( گویی نور قمری ) به آن ها وصل بود و حرکات قمرگونه آن ها در گرد آن ستاره روشن دور دست دیده می شد … و یا رسم نموداری از جایگیری بازیگران در صحنه و تکرارها و دسته بندی این حرکات بی شک جزوه ای مفصل و معتبر در حوزه فیزیک کوانتوم و ستاره شناس بر این مبنا به دست می داد !

و این است انطباق سوژه و ابژه و خلق فرمی در خدمت آن دو .

ما در “صور فلکی” به کمک طراحی صحنه هوشمندانه و ناشی از درک سوژه ، به کمک بازی های روان و ساده ، اما گیرا و با استفاده از متنی ساده و اصولی و در خدمت گرفتن همه ی این ها توسط کارگردان ، یک نمایش ساده می بینیم که نه تنها ما را سرگرم می کند ، قصه می گوید ، بلکه فضا و سوژه مورد نظر متن و اثر را به ما الهام می کند و به همین سادگی خاصیت متافیزیکی و جادویی تئاتر رخ می نماید و تنها شاید بتوان ایراداتی به ترجمه این نمایشنامه وارد کرد که کمی تماشاچی فارسی زبان را گیج می کند ، همین .

من خیلی دوست دارم تا اشکان جنابی میزانسنی که به بازیگرانش داده را روی کاغذ نقطه گذاری کند نمودارهای ۳ بعدی بکشد ، یک تجربه فیزیکی ( علم فیزیک ) در تئاتر ، باید جذاب باشد و البته آموزنده !

المیرا نداف – نویسنده میهمان



نظر شما:





نمــا فــستیوال