بخش : نقد و یادداشت


تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "پرسه های موازی" به کارگردانی علی کاظمی وند به بهانه اجرایش در سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

” پرسه های موازی ” یا وصلۀ ناجور برای جشنواره تئاترفجر


سوال بزرگی که در ابتدای این مطلب می خواهم از هیئت انتخاب سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر بپرسم این است که آثاری که برای اجرا در این جشنواره آن هم در بخش مسابقه انتخاب شده اند ، چه شاخص ها و معیارهایی را در نظر می گیرند که بر اساس این معیارها اثری بسیا ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر “یک هفته راه رفتن در بهشت“ به کارگردانی سید محمد مهدی هاشم زاده به بهانه اجرا در سی وهفتمین جشنواره تئاتر فجر

یک نمایش رُعب آورِ دوست داشتنی !


بدون اغراق تا زمان نوشتن این مطلب که پنج روز از جشنواره تئاتر فجر می گذرد ،  نمایش “ یک هفته راه رفتن در بهشت “ به کارگردانی سید محمد مهدی هاشم زاده از شیراز ، خلاقانه ترین و بهترین اثر جشنواره بوده است. نمایشی قصه گو، با میزانسنی جذاب و دارای عمق و ...

یادداشتی بر نمایش "موی سیاه خرس زخمی" به کارگردانی جابر رمضانی به بهانه اجرایش در سی و هفتمین جشنواره تئاتر فجر

تجربه ای خسته کننده و ناموفق


اولین مواجه تماشاگر با هر نمایشی ، بروشور آن نمایش است . بروشوری که قرار است اطلاعاتی از نمایش را در سریع ترین زمان ممکن به مخاطب منتقل کند . به همین دلیل مهم ترین مسئله ای که در طراحی بروشور اهمیت دارد ، فونت و رنگ نوشته ها و رنگ پس زمینه است تا م ...

یادداشتی بر نمایش "خرده نان" به کارگردانی کوروش سلیمانی به بهانه اجرایش در سی و هفتمین جشنواره تئاترفجر

دشواریِ ساده بودن


اشــاره : این یادداشــت هــــمزمان با اجـــرای عــمومی نمــایش ” خرده نان” به کــارگردانی کوروش سلیمانی در آذر و دی سال ۹۷ در وب سایت تئاتر فستیوال منتشر شده بود . اکنون به بهانه اجرای این نمایش در سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر ...

یادداشتی بر نمایش "چکامه هایی که حباب می شوند" به کارگردانی کمیل جعفری به بهانه اجرا در جشنواره تئاترفجر

این نمایشِ بومیِ دوست داشتنی


جذاب ترین تجربه های من از تماشای نمایش های غیر ایرانی و یا نمایش هایی که از شهرهایی جز تهران به جشنواره تئاتر فجر می آیند مربوط است به آن آثاری که فولکلور هستند و یا به روایت های بومی و بازسازی فضاهای بومی می پردازند . این آثار اغلب چون از ریشه های ...

نقدی بر نمایش " افرا " به کارگردانی احسان جانمی به بهانه اجرایش در سی وهفتمین جشنواره تئاترفجر

پازلی دَرهَم به نام ” افرا “


نمایشنامه " افرا " از آن دست نمایشنامه هایی است که در چند سال اخیر به خصوص در میان جوانان علاقه به اجرای آن زیاد شده است ؛ دلیل این موضوع را باید در بسیاری مسائل ریشه یابی کرد ، اما شاید بسیاری گمان کرده اند که می توان این نمایش دیالوگ محور را به را ...

یادداشتی بر " طناب " به کارگردانی نصیر ملکی جو به بهانه اجرایش در سی وهفتمین جشنواره تئاترفجر

بیچاره مردم : به نام هیچکاک، به کامِ…


اشــاره : این یادداشــت هــــمزمان با اجـــرای عــمومی نمــایش ” طناب ” به کــارگردانی نــصیر ملکی جو در آذر و دی سال ۹۷ در وب سایت تئاتر فستیوال منتشر شده بود . اکنون به بهانه اجرای این نمایش در سی و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فج ...

یادداشتی بر "اهالی هوا" به کارگردانی دیانا فتحی به بهانه اجرای آن در سی و هفتمین جشنواره تئاترفجر

یک عاشقانه نا تمام


"اهالی هوا" یک نمایش نسبتا خوب است که قصه دارد ، گرچه در روایت و قصه گویی کاملا نمی تواند موفق عمل کند و گاهی مخاطب را بی جواب می گذارد . این نمایش مونولوگ است و سه بازیگر این اجرا به کمک تصاویری که توسط ویدئو پروجکشن نمایش داده می شود ، قصه را بیا ...

تئاتر فستیوال
نقدی بر " پرومته / طاعون " به کارگردانی شهاب آگاهی به بهانه اجرای آن در سی و هفتمین جشنواره تئاترفجر

بازیگرانی توانا در خدمت ” هیچ “


“ پرومته / طاعون ” بمبی است از انرژی سرشار بازیگرانش که در خدمت هیچ هستند و همین انرژی ِ سرشار چون به خوبی هدایت نمی شود و در خدمت قصه ، طرح اجرایی و یا معنای مشخصی نیست، نتیجه ای جز نابودی به همراه ندارد. گویی کارگردان اثر توانایی بالای بازیگرانش ...

یادداشتی به بهانه اکران " مسخره باز " به کارگردانی همایون غنی زاده در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر

کاش غنی زاده راهِ خانه را گم نکند


وقتی در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر ، فیلمِ بدِ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌" اژدها وارد می شود " به کارگردانی مانی حقیقی را با بازی بدِ همایون غنی زاده دیدم ، به یاد بازی های خوب و دیدنی غنی زاده در تئاتر و کارگردانی های اغلب ( نه همیشه ) خوبش در تئاتر افتادم و با ...

نقدی بر نمایش " کالبد شکافی " به کارگردانی سامان ارسطو ؛

حرف هایی برای دیدن


" کالبد شکافی " را باید دید چرا که جسارت دارد حرف و درد بخشی از جامعه را رک و صریح و بی پرده، روی صحنه تئاتر بزند، روی صحنه ای که اتفاقا بهترین مکان و موقعیت است برای گفتن از مسائل جامعه. سامان ارسطو در بیان دغدغه اش، مثل سایر آثارش ، قصه تعریف می ک ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی به بهانه درگذشت حسین محب اهری

اسطوره مقاومت


هوالباقی بخش مهمی از خاطرات کودکی هم نسلان من در دهه شصت را تصویر حسین محب اهری شکل داده است. طنازی های او بی شک هنوز در خاطر مردم ایران هست. اما آن چیزی که او را در ذهن ها و دلهای ما ماندگار کرده است صرفا طنازی های او نیست، بلکه اصالت او است. ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "طناب" به کارگردانی نصیر ملکی جو :

بیچاره مردم : به نام هیچکاک، به کامِ…


وقتی از نظر کارگردان - به هر دلیلی، با غرض یا بی غرض ، به علت ممیزی های احتمالی و یا کنایه زدن و...) ، یکی از شخصیت ها در اثر مصرف "کوکا" می تواند مست شود و از خود بی خود (!) لابد از نظر ایشان می توان با یک فیلمنامه ( و نه بر اساسِ یک فیلمن ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش " خرده نان " به کارگردانی کوروش سلیمانی

دشواریِ ساده بودن


" خرده نان " یک نمایش ساده و دلچسب است که نانِ همین سادگی را هم می خورد ! یک قصه ساده ، شخصیت های ساده ، اتفاق های ساده ، نقطه عطف و گره های ساده و یک پایان بندی ساده ، همه چیز در عین سادگی ، اما با دقت بسیار روی جزئیات رخ می دهد . در " خرده نان " ب ...

یادداشتی برنمایش "خروج ممنوع" به کارگردانی گیتی قاسمی

خلق برزخ به دور از شعارزدگی


دست گذاشتن روی سوژه ای با موضوع مرگ و کوتاه شدن دست آدم ها از زندگی ، موضوعی است که همواره انسان درگیر آن است . گیتی قاسمی با دست گذاشتن روی یکی از متن های ژان پل سارتر که به این موضوع می پردازد نمایشی را به روی صحنه برده که به خوبی می تواند با طرح ...

یادداشتی بر نمایش " شیروانی داغ " به کارگردانی ایوب آقاخانی

یک قصه خوب در مذمت دروغ


  با اینکه حدود شصت سال از نگارش نمایشنامه " گربه روی شیروانی داغ " به نویسندگی تنسی ویلیامز می گذرد ، اما به دلیل پرداختن به روابط خانوادگی که انسان عصر مدرن نیز درگیر آن است ، هنوز جذابیت های قصه گویی خود را حفظ کرده و برای مخاطب امروز جذاب ...

یادداشتی بر نمایش " آهسته با گل سرخ " به کارگردانی هادی مرزبان

ساده اما دلچسب برای همه


هادی مرزبان بهترین کارگردان آثار اکبر رادی است. او نمایشنامه های رادی را جانی دوباره می بخشد و حتی زبان آنها را به زبان روزگار ما ترجمه می کند و نمی گذارد این نمایشنامه های ناب، زیر گرد و غبار زمان، از مخاطب امروز تئاتر فاصله بگیرند. این توانایی م ...

تئاتر فستیوال
مروری بر ۴۰ سال مسئولیت گریزی و هویت باختگی تئاتر بعد از انقلاب

تئاتر ایران در برزخ دوراهی / بخش آخر


پیشینه‌ی تئاترهای خصوصی در ایران و جهان متاسفانه،آنچه مبلغان و مدافعان «تماشاخانه ها»- ونه البته تئاترها-ی خصوصی(باید میان تئاتر خصوصی وتماشاخانه‌ی‌ خصوصی تمایز جدی قائل شد) از آن غفلت کرده و می کنند، جنبه‌ی خلق الساعه گی و تحمیلی این جریان به تئا ...

تئاتر فستیوال
مروری بر ۴۰ سال مسئولیت گریزی و هویت باختگی تئاتر بعد از انقلاب

تئاتر ایران در برزخ دوراهی / بخش سوم


دهه‌ی ۷۰ دهه‌ی مجاهدت و مقاومت تئاتر پیشروِ بعد از انقلاب: جریان دوم، طی دهه‌ی هفتاد- تا تغریبا نیمه‌ی اول دهه‌ی هشتاد- از یکسو به دلیل حضور تدریجی و هرازگاهی برخی چهره های برجسته‌ی تئاتر پیش از انقلاب، تعدیل مقطعی تندروی های اولیه‌ و اصلاح برخی ر ...

تئاتر فستیوال
مروری بر ۴۰ سال مسئولیت گریزی و هویت باختگی تئاتر بعد از انقلاب

تئاتر ایران در برزخ دوراهی / بخش دوم


سیرتحول تئاتر بعد از انقلاب، از خویشتن یابی تا بی خویشتنی: تئاتر، در ایران بعد از پیروزی انقلاب، حیات تازه‌ی خود را، ابتدا با نمایش واره های سیاسی- تبلیغیِ خیابانیِ بسیار تاثیرگذار درجریان تظاهرات عمومی آغاز کرد و با شروع جنگ تحمیلی ( از آذر ۱۳۷۹ ...

تئاتر فستیوال
مروری بر ۴۰ سال مسئولیت گریزی و هویت باختگی تئاتر بعد از انقلاب

تئاتر ایران در برزخ دوراهی / بخش اول


چکیده : هیچ هنری به اندازه‌ی تئاتر قادر نیست حس وحدت و انسجام ملی، وظیفه شناسی متقابل سیاسی – اجتماعی، پیوستگی و وابستگی سرزمینی، غرور و فخرفرهنگی را در میان آهاد یک ملت تقویت و تحکیم ببخشد. دراثبات این مدعا، جدای از واقعیت های مربوط به نقشی که تئ ...