بخش : نقد و یادداشت


نقدی بر نمایش "جایی برای هیچ کس" به کارگردانی مهدی تقی زاده به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر؛

تلاشی بی ثمر


نمایش " جایی برای هیچ کس " روایتگر زندگی آشفته خانواده ای است که پدر خود را (حاج بابا ) که تعزیه خوان مشهوری بوده است از دست داده اند و حال پسر خانواده و زنش و دختران حاج بابا در کشمکشی هستند هر یک برای حل مشکلات خود و هر کدام داستنکی دارند که در نم ...

تئاتر فستیوال
نقدی بر نمایش "تنها خرچنگ خانگی لای ملافه ها خانه می کند اتللو" به کارگردانی ابراهیم پشت کوهی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر؛

این ” اتللو”یِ جنوبیِ خلاق


همین ابتدا بگویم که نام نمایش را اصلا دوست ندارم و فارغ از معانی و مفاهیمی که احتمالا به همراه دارد ( که من آن ها را نمی فهمم ) در انتخاب کلمات نیز به نظر من ، بی سلیقگی رخ داده است. اما این نام بد و یا عدم آمادگی صد در صدی گروه برای اجرا که گویی ...

یادداشتی بر نمایش « برگشتن » به کارگردانی حسین مسافر آستانه به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

تلنگری مینیمال


کمینه گرایی یا مینیمالیسم شیوه ای است که تاکید اصلی آن بر ایجاز و حذف زواید است و زواید در مینیمالیسم همه چیز است مگر عناصر اصلی و ضروری . در شیوه مینیمال سعی بر آن است که مفهوم با کوتاه ترین و کمترین حالت ممکن انتقال یابد. کارگردانی کمینه گرایی مسا ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "غم نومه وطن و تن" به کارگردانی جواد خاکسار حقانی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

غم نومه بی پایان


"غم نومه وطن و تن" که برگرفته از نمایشنامه "یک تن و یک وطن" نیما نادری است، داستانی فولکلور را بیان می کند که همانا تقابل میان ظالم و مظلوم است. روایت داستان به گونه ای است که به مرور اتفاق اصلی داستان مشخص می شود و در نقطه ای که همه چیز روشن شده و ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "سکوت سفید" به کارگردانی کوروش سلیمانی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

شجاعانه مثل ” سکوت سفید “


اگر نگوییم  مهم ترین، حداقل یکی از مهم ترین دغدغه‌های انسان ، خصوصاً در عصر حاضر، دستیابی به آرامش است. انگار دیگر خسته ایم از جنگ، از بدی کردن، از شک، از ترس، از تهدید و از هر چیزی که آرامش را از ما سلب می کند. اگر امروز می بینیم که در جهان استفاد ...

یادداشتی بر نمایش “ کمیته نان ” به کارگردانی لیلی عاج به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

 اندازه نگه ” داشت “… که اندازه « نکو » ست


اشاره : یادداشت زیر به بهانه ی اجرای نمایش “ کمیته نان ” به کارگردانی لیلی عاج که اردیبهشت و خردادماه امسال در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر اجرا شد ، در وب سایت تئاتر فستیوال منتشر شد (اینجا) . به بهانه اجرای این نمایش ...

یادداشتی بر نمایش "ژنتیک" به کارگردانی مهسا غفوریان به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

” ژنتیک…” یا چگونه امر ذهنی را به عینیت برسانیم


تبدیل یک امر ذهنی به امری عینی از دشوار ترین و اساسی ترین فرآیندها در هنر تئاتر است . یعنی یک ایده ، یک نظریه ، یک طرح در ذهن صاحب اثر در جریان است که برای القاء آن به تماشاچی تنها کانال و مسیر موجود تبدیل آن به امری عینی است ، یعنی یافتن یک ابژه م ...

یادداشتی بر نمایش «تالاب هشیلان» به کارگردانی نوشین تبریزی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

شریف، مردمی، هنرمندانه


"تالاب هشیلان" یک نام پیچیده است برای یک نمایش ساده و پیچیدگیِ نامِ نمایش و سادگیِ خودِ اثر ، هر دو حُسن این اثر نوشین تبریزی محسوب می شوند . در واقع ما یک قصه ی ساده ی خانوادگی را روی صحنه می بینیم ، قصه ای که گویا هر روز در اطرافمان جریان دارد و ن ...

نقدی بر نمایش « باق وحش » به کارگردانی امیربهاور اکبرپور دهکردی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

“باقِ وحش”ی متعهدانه یا نانِ بازوی خود را خوردن


« باق وحش » نمایشی دوست داشتنی است . اثری که به نظر می رسد نمایشنامه اش با نگاهی هنرمندانه از « باغ وحش شیشه ای » تنسی ویلیامز الهام گرفته شده است ، نگاهی که علاوه بر هنرمندانه بودن ، نسبت به مخاطب بسیار متعهدانه و روراست است و به او دروغ نمی گوید و ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "خوابگرد" به کارگردانی امیر کلهری پور به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

هدر رفتنِ یک ایدۀ خوب


نمایش "خوابگرد" روایت گر ماجرای غمبار آدمی است گیر کرده در کابوس هایش که این کابوس ها او را به مرز جنون رسانده اند. کابوس هایی که ریشه در گذشته این آدم دارند. ایده خوب نمایش استفاده از روند معکوس زمان و برگشت به گذشته از زمان حال است و گویا کارگرد ...

یادداشتی بر نمایش "کوچه مختار بود و ..." به کارگردانی جواد صداقت و الهام ابنی؛

روایت یک کوچه پرماجرا


مطلب زیر از سری نوشته های شما مخاطبین عزیز است و انتشار آن الزاما مبنی بر تایید تئاتر فستیوال نمی باشد . همچنین خوانندگان می توانند هر گونه یادداشتی در تائید یا تکذیب این مطلب را به تئاتر فستیوال ارسال نمایند تا در بخش “یادداشت های شما” انتشار داده ...

یادداشتی بر نمایش "ستاره شناس" به کارگردانی اصغر نوری به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

روانکاوی به سبک ستاره شناس


"ستاره شناس" اثری موفق با نمایشنامه ای تاثیرگذار است که یک جلسه روانکاوی به سبکی متفاوت را به تماشاگر نشان می دهد . "ستاره شناس" قصه ای ساده ، روانشناسانه و در عین حال سرگرم کننده دارد . شوخی های به اندازه این نمایش مخاطب را با خود همراه می کند . ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "صدا یا" به کارگردانی علیرضا ایزدی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

“صدا یا” خلاقیتی بی نظیر و دقیق


در ابتدای نمایش وجود صحنه‌ای که تقریباً هیچ چیز در آن نیست به جز چند طلق آویزان شده و ظرفی رنگ و قلمو روی آن و میزی که روی آن چای ساز و دو لیوان قرار دارد و ویدئو پروژکتور، انتظار کاری خسته کننده در مخاطب ایجاد می شود. در ادامه وقتی نمایش شروع می شو ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش متساوی الساقین به کارگردانی عماد رجبلو به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

“متساوی الساقین”: سوژه ای مهم ، فرمی قابل قبول


انتخاب سوژه برای یک اثر نمایشی حکم مرگ و زندگی را دارد. اگر سوژه مورد نظر نمایش منطبق با اقتضائات روز جامعه باشد احتمال موفقیت اثر نمایشی به شدت بالا خواهد رفت. اولین شاخصه نمایش "متساوی الساقین" سوژه آن است . ماجرایی که البته جدید نیست ولی موضوعی ...

نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی

برترین های نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی از نگاه دپارتمان نقد تئاتر فستیوال


همواره نقد و رسانه دو عامل مهم برای بیشتر دیده شدن هر جشنواره ای به شمار می روند و رسانه تئاتر فستیوال تنها رسانه تخصصی تئاتری در جشنواره های نمایشی است که هر دو عامل را تمام و کمال پوشش می دهد . نوزدهمین دوره جشنواره نمایش های آ ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "باسلوق آباد" به کارگردان سیاوش توده فلاح در نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی :

باسلوق آباد یا آبادی بی باسلوق


باسلوق آباد " یک گروتسک خوب با ضعف هایی قابل جبران است . موفقیت این نمایش در وهله اول این است که می تواند مخاطب خود را سرگرم کند و لحظاتي را برای مخاطب خود فراهم کند که از تماشای کار لذت ببرد . ولی علاوه بر این ويژگی مثبت ، نمایش ضعف هایی دارد که ا ...

یادداشتی بر نمایش « بازی نامه نوروز » به کارگردانی کیوان نخعی در نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی :

یک مونولوگ اجتماعیِ ایرانی


" بازی نامه نوروز " یک نمایش مونولوگ دیدنی است که ردپای نمایش ایرانی و سیاه بازی در لا به لای آن به خوبی مشهود است و ترکیب دلچسبی است از نمایش اجتماعی مدرن و نمایش ایرانی . نمایش داستان زندگی یک کارتن خواب است که در میان همه تجربیات تلخ و عجیبش، سیا ...

یادداشتی بر نمایش " بازرس " به کارگردانی شهرام مسعودی در نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی :

امانت داری به شیوۀ « بازرس »


در سال های اخیر در تئاتر ایران کم ندیده ام نمایش هایی که بر اساس متن های خارجی اجرا شده اند ولی روی پوستر اثر و در تبلیغات نام نویسنده اصلی متن درج نشده است ، بلکه برخی از دوستان (!) تئاتری به تغییر دادن دو خط از یک نمایشنامه معروف و یا با روی صحنه ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش « برخوانی شکرشکن از تلخ کامی های آکل » در نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی :

« برخوانی شکرشکن از تلخ کامی های آکل » : پیوند دوباره ادبیات و تئاتر


نمایش « برخوانی شکرشکن از تلخ کامی های آکل » یک مونولوگ شسته و رفته و ساده است که با محوریت یک بازیگر توانمند ، قصه ی داش آکل را از نگاه طوطی آکل روایت می کند . خوبی نمایش از آن جهت است که تکلیف همه ی عوامل در این نمایش با کاری که انجام می دهند ، ...

یادداشتی بر نمایش «موغلی پنا» به کارگردانی علیرضا داوری در نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی :

لورکا در بندر عباس


همه ما احتمالا اجرایی از نمایشنامه ”خانه برناردا آلبا” ی لورکا دیده ایم، شاید هم اجراهای زیادی از این نمایشنامه دیده باشیم. اما من دو تجربه از تماشای اجرایی از این نمایشنامه را با مابقی تاخت می زنم : یکی اجرایی به کارگردانی فاطمه رادمنش که بازنویسی ...

نقدی بر نمایش «این یک اعتراف است» به کارگردانی شادی اسدپور

این یک اعتراف است : اکسپرسیونیسم


سادگیِ پیچیدۀ ” این یک اعتراف است” اصلی ترین ویژگی این نمایش به کارگردانی شادی اسدپور  است.  اینکه نویسنده ، کارگردان و نهایتا بازیگر این نمایش توانسته اند پیچیده ترین مفاهیم فلسفی، روانشناختی و نهایتا انسانی را در عین سادگی برای هر مخاطبی و از هر ق ...

یادداشتی بر نمایش «بابا کرم» به کارگردانی وحید شاهینی در نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی :

“بابا کرم”ی برای امروز


نمایش « باباکرم » که قصه های نقل شده از « بابا کرم » و عشق او به دختری به نام ربابه را روایت می کند، علاوه بر پرداخت خوب قصه از سوژه ای منطبق با نمایشهای سنتی ایرانی برخوردار است. این نمایش که در بهره گیری درست از هر آنچه که ما تئاتر سنتی می نامیم م ...

یادداشتی بر نمایش «آبگوشت زهرماری» به کارگردانی حسین اسدی در نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی ؛

« آبگوشت زهرماری » با طعم شیرین جنوبی


« آبگوشت زهرماری » یک نمایش ساده ، خوش ریتم ، یکدست و هماهنگ است و با اجرایی گرم و دلنشین که در اولین روز از نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی به روی صحنه رفت . قصه ی این نمایش نسبت به نمایشنامه اصلی آرش آبسالان ، دست خوش تغییراتی در بستر روای ...

نقدی بر نمایش «کابوس های مرد مشکوک» به کارگردانی ملیکا رضی در نوزدهمین جشنواره نمایش های آیینی و سنتی ؛

« کابوس های مرد مشکوک » یا شروعی کابوس وار برای جشنواره نمایش های آیینی و سنتی


« کابوس های مرد مشکوک » بیشتر شبیه به یک اثر دانشجویی است از یک دانشجوی تازه فارغ التحصیل شده تا یک اثر حرفه ای از یک کارگردان جوان اما پر کار برای حضور در یک جشنواره ملی مهم . « کابوس ها ... » از هیچ استاندارد قابل دفاعی برخوردار نیست . تنها امتیاز ...

نقدی بر نمایش « فرشته تاریخ » به کارگردانی محمد رضایی راد

مجلس ضربت زنی والتر بنیامین یا تفاوت هنرمند با آدمهای عادی چیست؟


تماشای یک نمایش با سوژه ای فلسفی و در مورد زندگی یک فیلسوف برای من بسیار جذاب بوده و هست و علی رغم بدبینی ام نسبت به تبدیل شدن چنین سوژه هایی به اثر نمایشی آن هم در ایران ، باز هم تماشای این چنین نمایش ها را از دست نمی دهم ، حتی تماشای نمایشی 3 ساعت ...