بخش : نقد و یادداشت


تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش خیابانی "مرغ همسایه غاز نیست" به نویسندگی مصطفی کولیوندی و کارگردانی سعیده عبداللهی و مصطفی کولیوندی

حال همه‌ی ما خوب است اما…


نمایش "مرغ همسایه غاز نیست" یک عیب دارد و آن هم نام نمایش است. خیلی بهتر بود اگر برای نمایش نامی خلاقانه‌تر و گویاتر (نسبت به سوژه‌ی نمایش) انتخاب می‌گردید؛ نامی جذاب‌تر. جز این نمایش خیابانی "مرغ همسایه غاز نیست" نمایش کاملی است که بسیار دغدغ ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش خیابانی "بیز اوچ نفر" به نویسندگی و کارگردانی محمد یوسفی زاده

عدم شعارزدگی عامل موفقیت “بیز اوچ نفر”


وقتی کلام از یک اثر نمایشی حذف می شود، باید فرم ارائه اثر آنقدر درست و حساب شده باشد که جایی برای بحث نگذارد. نمایش خیابانی "بیز اوچ نفر" به نویسندگی و کارگردانی محمد یوسفی زاده با بهره گیری از آئین های خطه آذربایجان و البته بدون استفاده از کلام ...

نقدی بر نمایش خیابانی "جلیکی برای ماما دریا" به کارگردانی حسن سبحانی

اثری ناقص الخلقه یا مُشتی که آب از آن نمی‌چکد!


وقتی که فراموش شود در چه فضایی قرار است نمایش‌ اجرا گردد، وقتی جایگاه تماشاچی و زاویه دید او نسبت به صحنه (محل اجرا) فراموش گردد و فراموش گردد که باید میزانسن را طوری طراحی کرد که 360 درجه باشد، که ممکن است هر جایی از صحنه تماشاچی ایستاده باشد و حق ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش خیابانی "پینوکیو" به نویسندگی و کارگردانی سعید خیراللهی

یک “پینوکیو”ی تماشایی و معرکه


نتیجه تلفیق یک قصه و کارگردانی خوب و بازیگرانی حرفه‌ای و کاربلد می‌شود نمایشی به نام "پینوکیو". وقتی هم کارگردان و هم بازیگر به خوبی با مدیوم تئاتر خیابانی آشنا باشند، نتیجه این می‌شود که از همان ابتدای نمایش نبض تماشاگر در دستان بازیگر است و در ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "25 متر آرزو" به نویسندگی و کارگردانی سید پویا امامی

“۲۵ متر آرزو” یا تیغِ تیزِ نقد


یکی از بهترین سوژه‌ها برای نمایش خیابانی، نمایش دغدغه‌های اقتصادی مردم است به ویژه در این روزها که هر کدام از ما به نحوی درگیر مسائل اقتصادی هستیم. نمایش "۲۵ متر آرزو" به کارگردانی سید پویا امامی یک نمایش خیابانی ساده و دوست داشتنی است، با موسیق ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "مدافع آخر" به نویسندگی محمد قاسمی و کارگردانی احمد جعفری

فاصله میان یک نمایش متوسط تا خوب


وقتی کلمه‌ی مدافع را می‌شنویم یا به یاد مدافعین در میدان فوتبال می‌افتیم یا مدافعین حرم در میدان جنگ. در نمایش "مدافع آخر" مقصود از مدافع هر دوی این معانی است و محمد قاسمی به عنوان نویسنده توانسته بود در روند قصه این دو معنا را به خوبی به یکدیگر ...

تئاتر فستیوال
نقدی بر نمایش خیابانی" آخرین اولی" به نویسندگی و کارگردانی سمیه مهری

سورئالیسم سیاسی یا تئاتر خیابانی زنده است


سوژه‌های سیاسی و اجتماعی از محبوب‌ترین و رایج‌ترین سوژه‌ها در نمایش‌های خیابانی بوده و هست. گونه‌ای از نقد سیاسی- اجتماعی که همواره در بسیاری از نمایش‌های خیابانی جریان داشته و همواره مخاطب را جذب خود کرده و خواهد کرد. "آخرین اولی" به کارگردانی ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "حیاط خانه ما" به کارگردانی وحید خسروی به بهانه اجرا در چهلمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

گوی و میدان در دستان آقای بازیگر


  نمایش "حیاط خانه ما" که پیش از این در بخش صحنه‌ای بیست و ششمین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان اجرا شده بود، در چهلمین جشنواره تئاتر فجر در بخش خیابانی به روی صحنه رفت. نمایش دارای قصه‌ای جذاب مناسب رده سنی کودک می‌باشد که با هنرمن ...

نقدی بر نمایش خیابانی "به دنبال خورشید" به کارگردانی حسین نادری

جای خالی یک قصه خوب


قصه گفتن در نمایش خیابانی یک امتیاز بزرگ است . اما مهم‌تر از قصه گفتن، قصه‌ی خوب گفتن و خوب قصه گفتن است. در زمان کوتاه یک نمایش خیابانی و در مدیومی که  تماشاچی در آمد و شد است و هر لحظه می‌تواند اراده کند  و از تماشای نمایش دست بکشد؛ مهم این اس ...

نقدی بر نمایش خیابانی " کربلای آب " به کارگردانی علی بید اویسی و سولماز محمدی

برگ برنده ای به نام موسیقی


یک اجرای خیابانی تر و تمیز و شجاعانه . "کربلای آب" شجاعانه بود چرا که کارگردان با شناخت کامل نسبت به مدیوم نمایش خیابانی و فضایی که در اختیار داشت ، هر تهدید یا ضعفی را به فرصت و قوت تبدیل کرده بود و ابزار او برای این عمل شجاعانه بیش و پیش از هر چ ...

ما می خواهیم نقد را به کف خیابان ها بیاوریم.


اگر به نظریه ی "هنر برای مردم" معتقد باشیم ، انواع هنرهای خیابانی، نزدیک ترین نوعِ هنر به این نظریه هستند ، هنری مبتنی بر آن چه در کفِ خیابان ها و میان مردم کوچه و بازار جریان دارد ، آنچه که خواسته آنها است ، دغدغه آن ها است ، نیاز آن ها است و حتی ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "آگوست در اوسیج کانتی" به کارگردانی میکائیل شهرستانی

«آگوست در اوسیج کانتی» یک شجاعتِ ماهرانه


شجاعت جناب میکائیل شهرستانی در اعتماد کردن به هنرجویان جوانش همیشه برای هر بیننده منصفی تحسین برانگیز بوده و هست . کمتر کارگردانی را می توان یافت که برای روی صحنه بردن اثری با شاگردان اغلب جوانش که برخی از آنها اولین بار است که روی صحنه می آیند ، ...

نقدی بر نمایش "جایی برای هیچ کس" به کارگردانی مهدی تقی زاده به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر؛

تلاشی بی ثمر


نمایش " جایی برای هیچ کس " روایتگر زندگی آشفته خانواده ای است که پدر خود را (حاج بابا ) که تعزیه خوان مشهوری بوده است از دست داده اند و حال پسر خانواده و زنش و دختران حاج بابا در کشمکشی هستند هر یک برای حل مشکلات خود و هر کدام داستنکی دارند که در نم ...

تئاتر فستیوال
نقدی بر نمایش "تنها خرچنگ خانگی لای ملافه ها خانه می کند اتللو" به کارگردانی ابراهیم پشت کوهی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر؛

این ” اتللو”یِ جنوبیِ خلاق


همین ابتدا بگویم که نام نمایش را اصلا دوست ندارم و فارغ از معانی و مفاهیمی که احتمالا به همراه دارد ( که من آن ها را نمی فهمم ) در انتخاب کلمات نیز به نظر من ، بی سلیقگی رخ داده است. اما این نام بد و یا عدم آمادگی صد در صدی گروه برای اجرا که گویی ...

یادداشتی بر نمایش « برگشتن » به کارگردانی حسین مسافر آستانه به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

تلنگری مینیمال


کمینه گرایی یا مینیمالیسم شیوه ای است که تاکید اصلی آن بر ایجاز و حذف زواید است و زواید در مینیمالیسم همه چیز است مگر عناصر اصلی و ضروری . در شیوه مینیمال سعی بر آن است که مفهوم با کوتاه ترین و کمترین حالت ممکن انتقال یابد. کارگردانی کمینه گرایی مسا ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "غم نومه وطن و تن" به کارگردانی جواد خاکسار حقانی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

غم نومه بی پایان


"غم نومه وطن و تن" که برگرفته از نمایشنامه "یک تن و یک وطن" نیما نادری است، داستانی فولکلور را بیان می کند که همانا تقابل میان ظالم و مظلوم است. روایت داستان به گونه ای است که به مرور اتفاق اصلی داستان مشخص می شود و در نقطه ای که همه چیز روشن شده و ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "سکوت سفید" به کارگردانی کوروش سلیمانی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

شجاعانه مثل ” سکوت سفید “


اگر نگوییم  مهم ترین، حداقل یکی از مهم ترین دغدغه‌های انسان ، خصوصاً در عصر حاضر، دستیابی به آرامش است. انگار دیگر خسته ایم از جنگ، از بدی کردن، از شک، از ترس، از تهدید و از هر چیزی که آرامش را از ما سلب می کند. اگر امروز می بینیم که در جهان استفاد ...

یادداشتی بر نمایش “ کمیته نان ” به کارگردانی لیلی عاج به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

 اندازه نگه ” داشت “… که اندازه « نکو » ست


اشاره : یادداشت زیر به بهانه ی اجرای نمایش “ کمیته نان ” به کارگردانی لیلی عاج که اردیبهشت و خردادماه امسال در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر اجرا شد ، در وب سایت تئاتر فستیوال منتشر شد (اینجا) . به بهانه اجرای این نمایش ...

یادداشتی بر نمایش "ژنتیک" به کارگردانی مهسا غفوریان به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

” ژنتیک…” یا چگونه امر ذهنی را به عینیت برسانیم


تبدیل یک امر ذهنی به امری عینی از دشوار ترین و اساسی ترین فرآیندها در هنر تئاتر است . یعنی یک ایده ، یک نظریه ، یک طرح در ذهن صاحب اثر در جریان است که برای القاء آن به تماشاچی تنها کانال و مسیر موجود تبدیل آن به امری عینی است ، یعنی یافتن یک ابژه م ...

یادداشتی بر نمایش «تالاب هشیلان» به کارگردانی نوشین تبریزی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

شریف، مردمی، هنرمندانه


"تالاب هشیلان" یک نام پیچیده است برای یک نمایش ساده و پیچیدگیِ نامِ نمایش و سادگیِ خودِ اثر ، هر دو حُسن این اثر نوشین تبریزی محسوب می شوند . در واقع ما یک قصه ی ساده ی خانوادگی را روی صحنه می بینیم ، قصه ای که گویا هر روز در اطرافمان جریان دارد و ن ...

نقدی بر نمایش « باق وحش » به کارگردانی امیربهاور اکبرپور دهکردی به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

“باقِ وحش”ی متعهدانه یا نانِ بازوی خود را خوردن


« باق وحش » نمایشی دوست داشتنی است . اثری که به نظر می رسد نمایشنامه اش با نگاهی هنرمندانه از « باغ وحش شیشه ای » تنسی ویلیامز الهام گرفته شده است ، نگاهی که علاوه بر هنرمندانه بودن ، نسبت به مخاطب بسیار متعهدانه و روراست است و به او دروغ نمی گوید و ...

تئاتر فستیوال
یادداشتی بر نمایش "خوابگرد" به کارگردانی امیر کلهری پور به بهانه اجرا در سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر ؛

هدر رفتنِ یک ایدۀ خوب


نمایش "خوابگرد" روایت گر ماجرای غمبار آدمی است گیر کرده در کابوس هایش که این کابوس ها او را به مرز جنون رسانده اند. کابوس هایی که ریشه در گذشته این آدم دارند. ایده خوب نمایش استفاده از روند معکوس زمان و برگشت به گذشته از زمان حال است و گویا کارگرد ...