بخش : نقد و یادداشت
حرف هایی برای دیدن
" کالبد شکافی " را باید دید چرا که جسارت دارد حرف و درد بخشی از جامعه را رک و صریح و بی پرده، روی صحنه تئاتر بزند، روی صحنه ای که اتفاقا بهترین مکان و موقعیت است برای گفتن از مسائل جامعه. سامان ارسطو در بیان دغدغه اش، مثل سایر آثارش ، قصه تعریف می ک ...
اسطوره مقاومت
هوالباقی بخش مهمی از خاطرات کودکی هم نسلان من در دهه شصت را تصویر حسین محب اهری شکل داده است. طنازی های او بی شک هنوز در خاطر مردم ایران هست. اما آن چیزی که او را در ذهن ها و دلهای ما ماندگار کرده است صرفا طنازی های او نیست، بلکه اصالت او است. ...
بیچاره مردم : به نام هیچکاک، به کامِ…
وقتی از نظر کارگردان - به هر دلیلی، با غرض یا بی غرض ، به علت ممیزی های احتمالی و یا کنایه زدن و...) ، یکی از شخصیت ها در اثر مصرف "کوکا" می تواند مست شود و از خود بی خود (!) لابد از نظر ایشان می توان با یک فیلمنامه ( و نه بر اساسِ یک فیلمن ...
دشواریِ ساده بودن
" خرده نان " یک نمایش ساده و دلچسب است که نانِ همین سادگی را هم می خورد ! یک قصه ساده ، شخصیت های ساده ، اتفاق های ساده ، نقطه عطف و گره های ساده و یک پایان بندی ساده ، همه چیز در عین سادگی ، اما با دقت بسیار روی جزئیات رخ می دهد . در " خرده نان " ب ...
خلق برزخ به دور از شعارزدگی
دست گذاشتن روی سوژه ای با موضوع مرگ و کوتاه شدن دست آدم ها از زندگی ، موضوعی است که همواره انسان درگیر آن است . گیتی قاسمی با دست گذاشتن روی یکی از متن های ژان پل سارتر که به این موضوع می پردازد نمایشی را به روی صحنه برده که به خوبی می تواند با طرح ...
یک قصه خوب در مذمت دروغ
با اینکه حدود شصت سال از نگارش نمایشنامه " گربه روی شیروانی داغ " به نویسندگی تنسی ویلیامز می گذرد ، اما به دلیل پرداختن به روابط خانوادگی که انسان عصر مدرن نیز درگیر آن است ، هنوز جذابیت های قصه گویی خود را حفظ کرده و برای مخاطب امروز جذاب ...
ساده اما دلچسب برای همه
هادی مرزبان بهترین کارگردان آثار اکبر رادی است. او نمایشنامه های رادی را جانی دوباره می بخشد و حتی زبان آنها را به زبان روزگار ما ترجمه می کند و نمی گذارد این نمایشنامه های ناب، زیر گرد و غبار زمان، از مخاطب امروز تئاتر فاصله بگیرند. این توانایی م ...
تئاتر ایران در برزخ دوراهی / بخش آخر
پیشینهی تئاترهای خصوصی در ایران و جهان متاسفانه،آنچه مبلغان و مدافعان «تماشاخانه ها»- ونه البته تئاترها-ی خصوصی(باید میان تئاتر خصوصی وتماشاخانهی خصوصی تمایز جدی قائل شد) از آن غفلت کرده و می کنند، جنبهی خلق الساعه گی و تحمیلی این جریان به تئا ...
تئاتر ایران در برزخ دوراهی / بخش سوم
دههی ۷۰ دههی مجاهدت و مقاومت تئاتر پیشروِ بعد از انقلاب: جریان دوم، طی دههی هفتاد- تا تغریبا نیمهی اول دههی هشتاد- از یکسو به دلیل حضور تدریجی و هرازگاهی برخی چهره های برجستهی تئاتر پیش از انقلاب، تعدیل مقطعی تندروی های اولیه و اصلاح برخی ر ...
تئاتر ایران در برزخ دوراهی / بخش دوم
سیرتحول تئاتر بعد از انقلاب، از خویشتن یابی تا بی خویشتنی: تئاتر، در ایران بعد از پیروزی انقلاب، حیات تازهی خود را، ابتدا با نمایش واره های سیاسی- تبلیغیِ خیابانیِ بسیار تاثیرگذار درجریان تظاهرات عمومی آغاز کرد و با شروع جنگ تحمیلی ( از آذر ۱۳۷۹ ...
تئاتر ایران در برزخ دوراهی / بخش اول
چکیده : هیچ هنری به اندازهی تئاتر قادر نیست حس وحدت و انسجام ملی، وظیفه شناسی متقابل سیاسی – اجتماعی، پیوستگی و وابستگی سرزمینی، غرور و فخرفرهنگی را در میان آهاد یک ملت تقویت و تحکیم ببخشد. دراثبات این مدعا، جدای از واقعیت های مربوط به نقشی که تئ ...
مردی که حس خوبی به نسل جوان می داد
مهدی تقی نیا را نه فقط برای هنرمندی اش ، نه فقط برای دانشش ، نه فقط برای ذهن خلاقش ، نه فقط برای ژرف نگری اش، نه فقط برای تجربه اش و نه فقط برای به روز بودنش ، که برای حس خوبی که به نسل من می داد دوست می داشتم ؛ حس خوبی که با زبان رک گوی او ، نقد ...
