به گزارش تئاتر فستیوال ، نخستین جشنواره پرده خوانی و نقالی غدیر (نقالان علوی) در گام نخست خود بزرگداشت یکی از استادهای هنرهای آیینی سنتی را برگزار می‌کند.

مرشد ابوالحسن میرزاعلی متولد ۱۳۲۵ در تهران و از نوادگان تعزیه داران تکیه دولت تهران است و از سن پنج سالگ در مکتب پدر مرحومش مرشد حاج آقا تقی میرزاعلی از صاحبان سبک در عرصه پرده خوانی تلمذ کرده است.

همچنین یکی از پسران او شهید اسماعیل میرزاعلی در دوران ۸ سال جنگ تحمیلی به شهادت رسید و هم اکنون نیز دو تن از فرزندان او، رسول و محسن میرزاعلی از فعالان پیشرو در عرصه هنرهای آیینی سنتی هستند.

میرزاعلی تنها هنرمند پرده خوان و نقالی دارای نشان درجه یک هنری، معادل دکتری است. او این نشان را به دلیل فعالیت در ۴ رشته، کارگردانی، تعزیه، پرده خوانی و موسیقی دریافت کرده است.

داوود فتحعلی‌بیگی پژوهشگر تئاتر درباره هنرهای چندگانه او از زبان میرزاعلی می گوید: به اصطلاح خودشان کارد مطبخ بودند. هر جا گروه کم می‌آورد ایشان دست به کار می‌شد و می‌توانست آن معرکه را به سرانجام خوبی برساند.

مرشد محسن ميرزاعلي، فرزند استاد مي‌گويد:« اگر در پرده‌خواني و نقالي و تعزيه يا هر هنر آييني و سنتي دستي دارم، مديون پدرم، پدربزرگم و پدر پدربزرگم هستم.

اولين اجراي پرده‌خواني که ديدم در زمستان و جايي در مرکز تهران بود. پاي پرده همان طور که پدر پرده مي‌خواند، روي فرشي نشسته بودم. چنته پدر را زير گذاشتم و دراز کشيدم. کتش را روي من انداخت. مشغول نقل داستان پرده بود. من با داستان پلکانم سنگين شد و به خواب رفتم. هر کسي از من سوال مي‌پرسد اولين پرده‌اي که ديدي چه بوده، ناخودآگاه به ياد اين رويداد مي‌افتم.

روزي با پدرم به بهشت‌زهرا رفتيم، جنازه اخوي را آورده بودند. برادرم، اسماعيل ميرزاعلي در عمليات عاشورا به شهادت رسيده بود. پدرم به ياد امام حسين و حضرت علي‌اکبر (ع) اشعاري که متعلق به اين دو بزرگوار بود را برگزيد و زمزمه کرد.»