میکائیل شهرستانی برای چندمین بار نمایشی را به همراه هنرجویان خود به روی صحنه برده است . در نمایش “شاعر” نوشته داریو نیکودمی که این روزها در تماشاخانه دراما به روی صحنه می رود ، بهارک شهبازی و ملیکا پازوکی از هنرجویان میکائیل شهرستانی ، ایفای نقش می کنند . شهبازی در دو سانس مختلف این نمایش نقش پرسوناژهای “ارمینیا” و “کلارا” و پازوکی نقش پرسوناژ “کلاریسا” را بازی می کند . خبرنگار تئاتر فستیوال با این دو هنرمند در رابطه با بازی آنها در نمایش “شاعر” ، تمرینات این نمایش و کارگردانی میکائیل شهرستانی به گفتگو نشست که می توانید آن را در ادامه بخوانید :
در رزومه من کار با آقای شهرستانی اتفاق بزرگی است .
بهارک شهبازی در مورد چگونگی نزدیک شدن به پرسوناژهای “ارمینیا” و “کلارا” گفت : برای نزدیک شدن به نقش “ارمینیا” خودم را مسن در نظر گرفتم و به راه رفتن و حرکات زنان مسن توجه کردم و روی قسمت بم صدایم کار کردم . و در مورد “کلارا” ما به ازای بیرونی زیادی از او دیدم و کمی صدایم را زیر کردم .
او در مورد تمرینات مربوط به نمایش “شاعر” گفت : من دیرتر از بقیه به گروه پیوستم ولی به طور فشرده چه با بچه ها چه در خانه تمرین کردم . به غیر از پیشنهادهایی که آقای جواهری می دادند خودم هم خیلی از حرکاتم را طراحی کردم مثل راه رفتن یا نشستن مادر ولی تایید نهایی را باید استاد می دادند.
بهارک شهبازی در پایان در مورد همکاری و شاگردی میکائیل شهرستانی گفت : خیلی خوشحالم که این شانس را داشتم که با ایشان کار کنم ، چه در کلاس ، چه سرکار همیشه در حال یاد گرفتن از ایشان هستم و فکر می کنم در رزومه من کار با ایشان اتفاق بزرگی است . مخصوصا مدیریت ایشان که باعث می شود پشت صحنه کار ، بچه ها به هم احترام بگذارند . صمیمیتی میان همه ی بچه ها وجود دارد که در کارهای دیگر حتی با وجود عوامل حرفه ای هم این صمیمیت دیده نمی شود.
ملیکا پازوکی : همکاری با استاد شهرستانی بسیار لذت بخش و پر استرس است .
ملیکا پازوکی در توضیح پرسوناژ “کلارسیا” گفت : كلاريسا دختري باهوش و فرهيخته است كه از لحظات عمرش در جهت مطالعه و مفهوم استفاده برده است. كلاريسا يك ايده آليست است . جهل و سطحي نگري ديگران آزارش مي دهد. اصولا محافظه كار نيست و متاسفانه غليان احساساتش در برابر كاتولوی پشت نامه ها كمي او را از احتياط وا داشته است .
او در ادامه اضافه کرد : در رابطه با كلاريسا خيلي با استاد شهرستاني صحبت كرديم، سعي كرديم تا جايي كه ممكن است به تحليل درستي برسيم، گاهي من چيزي در كلاريسا مي ديدم كه ايشان رد مي كردند و راهنماييم مي كردند. گاهي هم مهر تاييد مي زدند. خيلي وقتها پس از تمرين كلاريسا باقي مي ماندم. دوستانم مي گفتند مليكا هنوز در نقشش است.
کلاریسای نمایش “شاعر” در مورد مراحل تمرینات مربوط به این نمایش توضیح داد : مراحل تمرينات ما از آشنايي با نقش ها و تحليل آنها شروع شد تا به دورخواني رسيديم، مهمترين بخش تمرينات . يك به يك جملات و حتي كلمات در دورخواني تفسير و در ذهن ما حك مي شد. پس از آن استاد شهرستاني با ذكاوت تمام، ميزانسن ها را طراحي مي كنند. و تا روزهاي پاياني ميزانسن اضافه مي شود. از حركات كلي تا حالات خرد. البته مهمترين بخش ، اتودهاي ما بازيگران نمايش است كه گاه مورد قبول استاد شهرستاني قرار مي گرفت و گاه نه. از اين دست آزمون و خطاها بسيار انجام دادم .
این بازیگر جوان در پاسخ به اینکه آیا خودش هم به پرسوناژ “کلاریسا” چیزی را اضافه کرده است یا نه ، گفت : شخصيت هر انساني خواه حقيقي خواه ذهني بسيار پيچيده است، يك شخصيت جايي تمام نمي شود كه حالا من بخواهم چيزي از آن به بعد اضافه كنم. حتي ممكن است من به تمام وجوه كلاريسا پي نبرده باشم. نه ، چيزي اضافه نكردم. اين دريافت هاي من از شخصيت كلاريساست كه ممكن است بيشتر يا كمتر از بقيه باشد.
بازیگر نمایش “ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی” با بیان اینکه همكاري با استاد شهرستاني بسيار لذت بخش است ، گفت : البته بسيار پر استرس هم هست ، چرا كه ايشان به ريز ترين حركات تمام بازيگران در لحظه اشراف كامل دارند. خيال بازيگر راحت است كه مسير كج نمي رود و از طرفي مدام هوشيار است كه درست عمل كند. يك جور استرس توأم با آرامش. خيلي به بازيگران حس پشتيباني مي دهند. در نهايت مي توانم بگويم از لحظه شروع پروژه تا آخرين لحظات سراسر آموزش است و آموزش.
