چندی پیش مصاحبه ای با هادی حوری کارگردان نمایش “سیه نامه باستان ” با عنوان ” هادی حوری :سیاست گذاری های غلط باعث تعطیلی نمایش “سیه نامه باستان” شد . ” را در وبسایت تئاتر فستیوال منتشر کردیم ، که هادی حوری در آن از دلایل تعطیلی زود هنگام نمایشش گفته بود .
بعد از آن مدیریت روابط عمومی و امور بین الملل ” خانه هنرمندان ایران ” در پاسخ به مصاحبه ی یاد شده ، توضیحاتی ارائه کرده و در اختیار تئاتر فستیوال قرار داده اند . ما نیز لازم دانستیم که این جوابیه را منتشر کنیم :
مدیریت روابط عمومی و امور بین الملل ” خانه هنرمندان ایران “ – نخست: اصلیترین دلیل اتمام اجرای نمایش “سیه نامه باستان” عليرغم احترام به کارگردان اثر و تلاش ارزشمند اعضای گروه، عدم فروش حداقلی نمایش با توجه به مقررات كف فروش مصوب شوراي سياستگذاري تماشاخانه انتظامي بوده است كه به عنوان يكي از شروط ابتدايي اجراي آثار نمايشي به اطلاع كارگردان رسانده شده و در متن قرارداد به آن اشاره شده است.
مقرارت كف فروش در تماشاخانه استاد انتظامي فروش حداقل يك سوم ظرفيت يعني ٢٠ قطعه بليط در هر اجرا مي باشد و چنانچه طي ٦ اجرا گروه قادر به رعايت كف فروش يعني فروش١٢٠ قطعه بليط نباشد اجراي اثر يك هفته تقليل پيدا مي كند و فرصت اجرا به گروه ديگري سپرده مي شود.
لطفا به آمار فروش نمايش ” سيه نامه باستان ” دقت بفرماييد : 46 مخاطب بلیت 10000 تومانی، 28 مخاطب بلیت 15000 تومانی، جمعا ٧٤ نفر با خريد بليط به تماشای این نمایش نشسته اند. يعني ميانگين فروش اين نمايش در ١٢ اجرا روزانه ٦ تا ٧ قطعه بليط جمعا ٨٨٠ هزار تومان بوده است !!! يعني يك دهم ظرفيت تماشاخانه ! و جالب اينجاست حتي اعضاء گروه اين نمايش در برخي از اجراها از سهميه بايط ميهمان به صورت كامل استفاده نكرده اند! واجراي مورخ ٧ شهريور ماه حتي يك قطعه بايط فروخته نشده است!!! اين در حالي است سالانه بيش از ٣٠٠ گروه نمايشي متقاضي اجرا در اين تماشاخانه هستند كه حتي عليرغم ميل باطني و٣ اجرايي شدن تماشاخانه حداكثر ٣٠ گروه نمايشي موفق به اجرا مي شوند.
دوم: ایشان در مصاحبه مذکور یکی از دلایل عدم جذب مخاطب را سه اجرایی بودن تماشاخانه و همچنین تداخل زمانی در برگزاری جشنواره تئاتر عروسکی برشمرده اند ؛ که در این خصوص لازم به ذکر است . جناب حوری پیش از عقد قرارداد از بازه زمانی، روزشمار جشنواره و نحوه چیدمان اجراها به ويژه مقرارت كف فروش آگاهی کامل داشته و شرایط مذکور را نیز تائید کرده بودند. حال بعد از اعلام پایان نمایش ” سیه نامه باستان” ، خود را مبرا از تمامی این دانستهها دانسته و عدم موفقیت اجرا و استقبال مخاطب را بدون در نظر گرفتن كيفيت و كاستي هاي اجرا صرفا متوجه نحوه برنامهریزی مجموعه دانسته اند !!! که البته این رفتار با توجه به شخصيت حرفه اي ايشان بيشتر موجب حيرت دست اندركاران اين مجموعه شد . استقبال نسبي مخاطبان از نمايش ديگري در همين بازه زماني گواه اين مدعا است كه شكست حرفه اي نمايش “سيه نامه باستان” بيشتر متوجه خود اثر است تا حواشي آن .
سوم : کارگردان محترم نمایش “سیه نامه باستان” در بخش دیگری از مصاحبه خود تصمیمات غیر مدبرانه مجموعه را باعث نابودی گروههای نمایشی برشمردهاند، این در حالي است كه مجموعه اقدامات تماشاخانه استاد انتظامي خانه هنرمندان ايران و همچنين تماشاخانه ايران شهر به ويژه حذف٢٠ درصدي حق السهم تماشاخانه حكايت از حمايت قاطعانه مسئولين امر در اين نهاد فرهنگي دارد .
در پایان همچنان که پیشتر نیز بیان گردیده شد این مجموعه علیرغم میل باطنی و تنها برای تنویر افکار عمومی به این سه مورد اکتفا نموده است .
خب وقتی فروش نرفته تماشاخونه حق داره دیگه … این همه گروه تیاتری هستن که میخوان اجرا کنن . اینجوری حق به حقدار میرسه
دوست عزیز حتما شما با سختی های اجرای یک نمایش و تلاش بی شماری که یک گروه تئاتری برای روی صحنه بردن باخبر نبستین ! چه فروش بره و چه نره به هر حال قرارداد نوشته شده و سالن باید مسئولیت قبول کنه و صبر داشته باشه … الان شرایط بد مخاطب تئاتر تقریبا همه جا اینجوریه و مخاطب های کمی برای دیدن تئاتر میان و اون هم دلایل خاص خودش رو داره مثل شرایط بد اقتصادی .
با این حال خود اهالی تئاتر باید پشت هم باشن و به هم کمک کنن !
وقتی بحث پول و دو دوتا چارتا پیش میاد دیگه نمیشه انتظار حمایت الکی داشت . طرف باید پول آب و برق سالنش رو بده یا نه !؟